چند تک بیتی از مرحوم رستمی اهل تنگک رئیسی بوشهر که خودم با او کار میکردم

تلخ است عطای خلق هرچند که دواباشد

                                                  حاجت زکه میخواهی جائی که خدا باشد

  تو هم در آیینه حیران حسن خویشتنی

                                                  زمانه ایست که هرکس به خود گرفتاراست

بیگانگی نگر که من ویار چون دوچشم

                                                 همسایه ایم وخانه هم راندیدهایم